فهرست کلی مطالب:

• فصل اول: بیطرفی در فلسفه سیاسی
• فصل دوم: تقدم اخلاق بیطرفانه
• فصل سوم: اجرایی کردن اخلاقیات
• فصل چهارم: بیطرفی و سازگاری

کتاب «بیطرفی در فلسفۀ اخلاق و فلسفۀ سیاسی» نوشته سوزان مندوس، پژوهشی است دربارۀ یکی از مناقشه‌های محوری فلسفۀ اخلاق و سیاست: نسبت بیطرفی با تعهدات خاص، روابط شخصی و کثرت‌گرایی معقول. مندوس می‌کوشد نشان دهد بی‌طرفی نه صرفاً آموزه‌ای انتزاعی دربارۀ برابری، بلکه مقوله‌ای قابل‌دفاع است که می‌تواند با دغدغه‌های جانبدارانۀ ما، همچون عشق به خانواده و دوستان، سازگار شود.

فصل اول به بی‌طرفی سیاسی می‌پردازد و آن را با عدالت، برابری و کثرت‌گرایی پیوند می‌زند. مندوس نشان می‌دهد استدلال‌های شناخت‌شناسانه، مانند شک‌گرایی یا پرهیز شناخت‌شناسانه، برای اثبات تقدم عدالت کافی نیستند؛ چون یا پایداری کثرت‌گرایی را تضعیف می‌کنند یا نمی‌توانند اولویت عدالت را توجیه کنند.

فصل دوم به تقدم اخلاق بی‌طرفانه اختصاص دارد. نویسنده با تفکیک دو سطح بی‌طرفی، یعنی بی‌طرفی در انتخاب اصول و بی‌طرفی در تصمیم‌های روزانه، می‌کوشد نشان دهد روابط شخصی با اخلاق بی‌طرفانه ناسازگار نیستند. او پاسخ‌های اسکنلون و کرسگارد را نقد می‌کند و دست‌آخر پیشنهاد می‌دهد که بی‌طرفی باید در توجهات و دلبستگی‌های جانبدارانۀ ما ریشه داشته باشد، نه فقط در ارزش بحث‌برانگیز برابری.

فصل سوم با عنوان «اجرایی‌کردن اخلاقیات» به این پرسش هنجاری می‌پردازد: چگونه فردی که الزام اخلاق بی‌طرفانه را احساس می‌کند، می‌تواند آن را با نیازها و علایق خاص خود کنار بیاورد؟ مندوس با تحلیل مفهوم «توجه» و ارجاع به فرانکفورت، تیلور، ویلیامز و نمونه‌هایی مانند هاکلبری فین، نشان می‌دهد توجه به دیگران می‌تواند آغازی برای اخلاقیات باشد، به شرط آن‌که بُعدی انتقادی نیز داشته باشد.

فصل چهارم به سازگاری بی‌طرفی با خیر فاعل می‌پردازد. نویسنده با الهام از مقایسۀ رالز میان عشق و عدالت استدلال می‌کند که عادل‌بودن می‌تواند خود به یکی از متعلقات توجه ما تبدیل شود و بدون تعهد به تصور فراگیر خاصی از خیر، با خیر ما سازگار باشد. بدین ترتیب، بی‌طرفی می‌تواند هم پایداری کثرت‌گرایی معقول و هم تقدم عدالت را حفظ کند. در مجموع، کتاب تلاشی است برای دفاع از بی‌طرفی به‌عنوان آرمانی اخلاقی و سیاسی که دغدغه‌های جانبدارانۀ انسانی را جدی می‌گیرد و در عین حال از فروپاشی به جامعیت‌گرایی و تضعیف کثرت‌گرایی می‌پرهیزد.